CROWDMAP

Cartografía colaborativa de representación das diferentes realidades do hábitat próximo ao alumnado de 4º da ESO do IES GREGORIO FERNANDEZ DE SARRIA.

 

Viaxe ás Médulas organizado polos departamentos de Clásicas, Lengua Castellana e Tecnoloxía

O romano foi un pobo de grandes enxeñeiros que perfeccionou as tecnoloxías doutros pobos, principalmente dos gregos. Porén, o avance da técnica tamén leva aparellado as veces a destrución de ecosistemas. As Médulas é un deses exemplos de “destrución masiva” do habitat e a formación a partir de entón dun habitat totalmente distinto.

A nosa primeira parada foi no pobo de Carucedo onde visitamos o lago artificial que xurdiu a partir das desviacións fluviais creadas para a explotación dos recursos auríferos da zona, explotación que xa levaran a cabo os astures con métodos artesanais menos destrutivos.

Os romanos empregaban técnicas máis desenvolvidas e audaces, que consistían na escavación dunhas galerías subterráneas sen saída que, ó ser enchidas de auga, derrubábanse pola presión que se orixinaba. Este método coñecido como “ruína montium” foi o que ocasionou este relevo tan característico das Médulas.

Dereito ao hábitat (Ainhoa Torres)

Dereito ao hábitat (Mario Soto)

Dereito ao hábitat (Juan Díaz)

VIAXE A SAN PAIO DE NARLA E BATITALES ORGANIZADA POLOS DEPARTAMENTOS DE TECNOLOXÍA E CLÁSICAS.

San Paio de Narla recrea o ambiente e os espazos da Galicia rural dos señoríos nos séculos XV e XVI. Está composto por tres corpos, máis a capela, e nel mestúranse elementos construtivos dos séculos XVI ó XIX (máis as reconstrucións do século XX), aproveitando muros e materiais da edificación medieval. Hoxe convertido en Museo Etnográfico, resulta un marco idóneo para que o alumnado deixe fóra dos seus muros a súa vida chea de tecnoloxía e se adentre, como se dunha máquina do tempo se tratara, noutra época, non tan lonxana, na que non había electricidade, nin teléfonos móbiles, nin coches, nin plásticos. Onde os homes se batían en duelo con pistolas e espadas e as mulleres fiaban no tear mentres o caldo se facía no pote.